درباره:

هم‌واره در جست‌وجوی پاسخ به پرسش‌هایی هستم که هنوز هیچ شخصی نپرسیده است.
معتقدم وجود هر مسأله، نشان از راه‌حل آن دارد؛ و نخبه فردی است که مسأله را پیدا می‌کند، درک درست و صحیحی از مسأله دارد و آن را حل می‌کند.

من در بهمن ۱۳۵۸، در فصل تغییر و تلاطم متولد شدم. ریشه‌های من در عشق و اصالت است؛ عشق مثل انقلاب اسلامی و اصالت مثل ایران.
در خانه‌ای بزرگ شدم که پدری خلاق‌ترین حامی و مادری بهترین مربی بود. عشق به خدا را از عشق ورزیدن به والدین آموختم.
هنوز هم وقتی در خانه هستم، رسیدگی به ایشان را والاترین وظیفه‌ی خود می‌دانم.
این عشق به والدین و خدمت به بندگان خدا، در وجودم نهادینه است.

باور دارم که شکاف میان زمین و آسمان، تنها با پیوندِ «اندیشه‌ی پویا» و «ایمانِ خدمتگزار» پر می‌شود. برای نگارنده، حل یک مسئله‌ی پیچیده‌ی علمی؛ با خدمت به انسانی دردمند در دورترین نقطه، از یک ریشه برمی‌آید:
جست‌وجوی معنا. اگر آن معنا رضای خدا باشد.
مسیری که در آن، اندیشه‌ی والا و تواضعِ خاک، هم‌مسیرند.

اگر در زندگی توفیقی هم‌راه بوده، به لطفِ میزبانیِ خدا در لحظاتِ نیایش و زیارت‌هاست که غبارِ روزمرگی را می‌شوید.
در این مسیر، از کارِ داوطلبانه در اردوهای جهادی برای محرومان تا حمایت از فرزندانِ بی‌سرپرست، را عینِ عبادت می‌دانم؛ چرا که ما آمده‌ایم تا با دست‌هایی که در دستِ پروردگارمان است، به رشد و تعالی برسیم.

ما برای بندگی و بزرگی خلق شده‌ایم. گرچه در قوس نزولی و «انا لله»، ۳۶۰ رتبه تنزل داشتیم اما در این قوسِ صعودی «الیه راجعون»، تمام کائنات در خدمتِ شخصی است که می‌خواهد دنیا را به جای بهتری تبدیل کند.

و اما شما؛
اگر روی «کارویژه‌ای» کار می‌کنید که قرار است بخشی از این جهان را تغییر دهد یا در راستای حکم‌رانی مهدویت و آخرالزمان است؛ من برای هم‌کلامی و تبادل نظر با علما و اندیشمندانی مثل شما مشتاقم. بیایید درباره‌ی فردای بهتر گپ بزنیم.